Basaz

Basaz ขอเสนอตอน... Basaz@ค่ายลูกเสือสวนสยาม

        หลังจากเหตุการณ์น้ำท่วมเกิดขึ้นในประเทศไทย ทำให้โรงเรียนจินดาพงศ์ของเราต้องหยุดไปเป็นเดือนๆ ทำให้ค่ายลูกกเสือของ Basaz ต้องเลื่อนไปเป็นเดือนๆเช่นกัน จากวันที่ 27-29 พฤศจิกายน เป็น 27-29 มกราคม ในปีต่อๆไป นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6มีความตื่นเต้นเป็นอย่างมากที่จะได้ไปค่ายสวนสยาม โดยเฉพาะ ป.6 ที่จะได้ไปค่ายสวนสยามเป็นปีสุดท้ายกับเพื่อนๆสุดที่รักของพวกเขา

        วันศุกร์ตอนเช้าเป็นวันเดินทางตอนเช้าฝนตกค่อนข้างหนัก(ลางดีมาก) แต่ตอนเดินทางฝนก็หยุด “ถึงค่ายแล้วโว้ย” Basaz ตะโกนออกมาดังๆ ต้นเหตุมาจากการนั่งรถบัสติดแอร์(ธรรมชาติ)ที่แสนจะอึดอัดนั่งเบียดเสียดกันเกือบที่จะเกยกันแล้ว โดยเฉพาะไข่มุกและแพนที่บ้าคลั่งกับความร้อน แต่รู้สึกว่าวรรณกับหลิวจะนั่งเย็นสบายชิลๆกันอยู่แถวหน้าของแพนและไข่มุก แพน ไข่มุก วรรณ อยู่หมู่เดียวกัน(หมู่ 2 หมู่ชวนชม)

หลิวถูกกระจายไปอยู่หมู่ 5 (จริงๆ Basaz อยู่กันคนละหมู่เลย แต่ด้วยความเป็นเด็กดีของไข่มุกและวรรณที่สลับหมู่มาเพื่อให้ได้อยู่กับแพน หลิวเป็นคนดีนะเนี้ย)

วันแรกกิจกรรมแรกคือต้องไปเข้าฐานผจญภัยก่อน ซึ่งมีอยู่ 20 ฐาน แต่ละฐานนั้นวิบากยิ่งกว่าอะไรใดๆทั้งสิ้น หมู่ลูกเสือเนตรนารีทั้งหมดที่มาอยู่ด้วยกันมี 40 หมู่ มีฐานอยู่ 20 ฐาน... ไอเข้าฐานเนี้ย มันยังเหนื่อยไม่เท่าการวิ่งหาฐานเข้าอีกเชื่อมั๊ยครับคุณผู้ชม ทำให้เวลาตอนบ่ายที่ครูปล่อยให้นักเรียนไปเล่นสวนน้ำ ด้วยความเหนื่อยและขี้เกียจเปลี่ยนชุดสุดจะทน Basaz และเพื่อนอีกจำนวนหนึ่งจึงเลือกที่จะนั่งสบายๆชิลๆกินขนมอร่อยๆอยู่ริมสระน้ำ(ขนมแพงเวอร์) ครูให้เวลานักเรียนเล่นน้ำถึงเย็น พอเพื่อนๆเล่นน้ำหันเสร็จ Basaz ก็กลับไปกินอาหารเย็นที่ค่ายเลย ส่วนอาหารตอนเย็น รสชาติมิใคร่จะดีเท่าไหร่ แต่รวมๆว่า อร่อยกว่าที่โรงเรียนแน่นอน เพราะอย่างน้อยอาหารพวกนี้ก็พอมีเนื้อหมู เนื้ออะไรหน่อย ไม่ใช่มีแต่ไก่ทั้งชาติอย่างที่โรงเรียน

แล้วครูก็ให้นักเรียนกลับไปที่พักแล้วอาบน้ำใส่ชุดลำลองเพื่อมาทำกิจกรรมภาคดึก(อย่าคิดลึกนะ) ทันทีที่ถึงที่พักเบอร์ 15 ไข่มุกก็ทิ้งตัวลงกับที่นอนอย่างแรง เพื่อรอเพื่อนอาบน้ำ ตอนประมาณ 1 ทุ่ม เราต้องออกมาเรียนทำเงื่อนเชือก เราต้องเรียนตั้ง 9 เงื่อนแน่ะ ซึ่งแต่ละเงื่อนก็ยากเกินสมควร แพนเป็นหัวหน้าหมู่แต่ทำเงื่อนไม่ได้ ไข่มุกก็ให้มาริย่ามสอน วรรณก็มั่วไปตามประสา ส่วนแพนก็เร่ร่อนไปให้สมาชิกหมู่คนอื่นสอน พอถึงเวลาสอบ ทั้งแพน ขุมุก แล้วก็วรรณ ต่างก็ทำผิดทำถูกอยู่หลายเงื่อน จนครูถามแพนว่า “เป็นหัวหน้าหมู่ยังทำผิดอีก”แพนไม่รอช้าเถียงกลับไปว่า “เอ้า มันต้องทำอย่างนี้ไม่ใช่ เหรอครู” พอถึงเงื่อนผูกรั้ง แพรและเพื่อนคนอื่นๆผูกกับข้อมือ วรรณทำไมได้ ส่วนไข่มุก เธอผูกเชือกที่ขาด้วยความมั่นใจ ครูฝึกถามไข่มุกว่า “ไม่อายเหรอ” ไข่มุกตอบไปว่า “มีอะไรให้อายอีกมั๊ยคะ” แล้วการสอบก็จบลงด้วยคะแนนที่น่าจะน้อยที่สุดในกองร้อย

สอบเสร็จครูก็ให้กลับที่พัก แน่นอน หมู่ชวนชมไม่นอนง่ายหรอก พวกเธอเล่นละครก่อนนอนเรื่อง “เกมร้าย เกมรัก”

ฟางเล่นเป็นนางฟ้า วรรณเล่นเป็นสายชล แพนเล่นเป็นยาซะ ไข่มุกเป็นผู้กำกับ สรุป เล่นจบตอนที่ยาซะยิงสายชล ห้าทุ่มกว่าถึงได้นอน พอดึกเข้าไปอีก ไข่มุก แพน และวรรณ นอนไม่หลับ แพนกับไข่มุกตื่นขึ้นมาโทรศัพท์และส่งข้อความกวนน้อง ป.5 แต่วรรณเนี้ยสิ พลอยนอนละเมอชี้นู่นชี้นี่อยู่ข้างซ้าย ส่วนโจโจ้ก็นอนดิ้นเป็นเจ้าเข้าอยู่ด้านขวา วรรณทำใจอยู่นานกว่าจะหลับลงได้ ไข่มุกกับแพน ไม่มีใครรู้ว่าคืนนี้สองคนนั้นได้นอนรึเปล่า ส่วนหลิวที่โซซัดโซเซไปอยู่หมู่ออมสินก็นอนไม่หลับเช่นกัน เหตุผลง่ายๆ ไม่มีแอร์น้องหลิวนอนไม่ได้

เช้าแล้วจ้า— ประมาณตี 5 กว่าๆได้ ฝั่งที่นอนด้านซ้ายที่มีแต่ ป.6/1 ก็ไม่มีคนนอนอยู่แล้ว เหลือไว้แต่คราบน้ำลาย ส่วนอีดฝั่งเป็นของห้องอื่นๆ พวกนั้นกำลังนอนขึ้นอึดกันอย่างสบายใจ แต่พวกห้องหนึ่ง(อย่างพวกเรา)ก็ทำบ้าทำบอสาระพัดสาระเพอะไร จัดที่นอนก็แล้ว กินขนมก็แล้ว เดินสูดอากาศ(ควันรถ)ก็แล้ว มันไม่มีอะไรทำก็แล้ว พวกนั้นถึงจะตื่น

แล้วหลังจากนั้นเราก็เปลี่ยนชุดเป็นชุดพละ แปรงฟัน แล้วก็ต้องไปทำกายบริหารที่ท่าแล้วจะทุเรศและน่าอับอาย(เดี๋ยวกินข้าวแล้วค่อยกลับไปอาบน้ำ) เราไปกายบริหารตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้น สีหน้าของลูกเสือ-เนตรนารีแต่ละคนจึงดูไม่ค่อยได้สักเท่าไหร่ หลังจากทานข้าวต้ม(ไก่)แสนอร่อยเสร็จแล้ว เราก็ต้องกลับไปอาบน้ำ เปลี่ยนเป็นชุดเนตรนารี และจากมีการตรวจเยี่ยมที่พักจากครูผู้ฝึก หัวหน้าเฟอะฟะ+ขึ้เกียจขั้นเทพ การตรวกเยี่ยมจึงไม่ค่อยจะราบรื่นเท่าไหร่        สรุป หมู่ชวนชมจึงไม่ได้ธงเขียว(เสียใจจังฮือ--) เสร็จแล้วเราก็ต้องทำกิจกรรม “how do you do” ที่วัดความรู้รอบตัวซะเหลือเกิน ยกตัวอย่างคำถามให้ฟังนะ “บอกชื่อสวนสนุกในประเทศไทยมา 3 ที่” ทุกหมู่ตอบได้แค่ 2 ที่ คือ ดรีเวิล์ดกับสวนสยาม ส่วนแดนเนรมิดนั้นไม่เกี่ยว เพราะปิดไปแล้ว คำเฉลยที่ไม่มีหมู่ไหนนึกออกคือ...โยโย่แลนด์ อืม ใครมันจะไปคิดออก แต่ถึงโจทย์มันจะยากจะง่ายยังไงหมู่ชวนชมก็ยังดำรงตำแหน่งที่โหล่เหมือนเดิม(เพราะควมรับผิดชอบ...ไปหมด ของหัวหน้าหมู่)

ตอนบ่าย ครูปล่อยให้เราไปเล่นเครื่องเล่น หลิวชวนวรรณไปเล่นแกรนด์แคนยอน แต่วรรณไม่ยอมเล่น จึงปล่อยให้หลิวเข้าไปเล่นคนเดียว ส่วนแพนกับไข่มุกก็สลับกันอยู่ 3 ที่คือ ไวกิ้ง ดิสโก้ และล่องซุง ไม่กี่นาทีต่อมา หลิวออกมาหาวรรณ พร่อมบอกว่า “วรรณ เค้าไม่ไหวจริงๆอ่ะ เค้าเห็นรางรถแล้วเค้าเสียว” แล้วในที่สุดหลิวก้หาเพื่อนเล่นแกนด์แคนยอนจนได้ นั่นคือ คุณเกรซ ประธานนักเรียนผู้รักในความเสียว เธอเคยผ่านการเล่นบูมเมอร์แรงมาแล้วในตอน ป.5 วรรณจึงแยกกะบหลิวแล้วมาอยู่กับพวกไข่มุกและแพนแทน และเราก็ชวนกันไปเล่น บ้านผีสิง คนแรกในขบวนคือ ปั้น สองไข่มุก สามแพน สี่บีม ห้าบิ๊ว คนสุดท้ายคือวรรณนั่นเอง เรากลัวกันนิดหน่อยแต่บีมก็ยังมีอารมณ์ที่จะถียงกับผี อืม รวมๆมันก็น่ากลัวอยู่หรอก แล้วเราก็กลับไปกินข้าวที่ค่าย พอตอนดึก มีการแสดงรอบกองไฟ ไข่มุกของเราก็แสดงกับเค้าด้วย เธอเป้นคนพากละครเรื่อง ทวิภพ(ชื่อคุ้นๆนะ) ในคืนนี้มีการแสดงของทุกสายชั้น ซึ่ง การแสดงมันๆก็มีนะ แต่ฝืดๆก็มีเหมือนกัน งานรอบกองไปเสร็จประมาณ 22.30.น

รวมๆก็สนุกดี

เรากลับมาที่พัก ทุกคนเหนื่อยมาก กลับมานอนบ้างกินบ้าง แต่คุณแพนหรูสุด มีคุณพ่อสุดที่รักเอาข้าวมันได้ทอด(888)มาประเคนให้ถึงที่พัก คืนนั้ไม่มีละครต่อ ไข่มุก (ผู้กำกับจะกินขนม) แพน (ยาซะจะกินข้าวมันไก่ทอด) วรรณ (สายชลจะนอน) แล้วคืนนี้ทุกคนก็นอนหลับลงด้วยความเหนื่อยล้า

เช้าวันที่ 3 (วันกลับ) เรามีการตรวกเยี่ยมที่พักเหมือนเดิม ในวันนี้ธงเขียวได้ขึ้นสู่ยอดเสา(ได้ธงทุกหมู่-หมู่ชวนชมได้ไปอย่างหวุดหวิด) จากนั้นก็ต้องทำกิจรรม(อีกและ)เดินทางไกล ด้วยความงวงเงีย ง่วงนอน ฯลฯ ของทุกหมู่ และความโชคร้ายที่ฐานแรกเป็นร้องเพลง---โครูด่าจนหูชาเลย จากนั้นก็ถึงเวลาที่เราทุกคนต่างก็รอคอยมาตลอด 3 วัน 2 คืน

กลับบ้าน----

 ผู้ประพันธ์รับเชิญ

1. ด.ญ.ฤทัยบุญ ศรีไทย

2. ด.ญ.กิรณา ชูนวลศรี