Basaz

Basaz ขอเสนอตอน... Basaz คิดมาก

     ถึงแม้ในตอนนี้ พวกเรา Basaz จะไม่ได้อยู่ โรงเรียนเดียวกัน แต่สายสัมพันธ์ของความเป็นเพื่อนก็ยังคงอยู่ วรรณกับไข่มุก โชคดี ได้อยู่โรงเรียนเดียวกัน ห้องเดียวกัน ได้เป็นเพื่อนกันต่อไป ส่วนหลิวกับแพน ก็ไปอยู่ในโรงเรียนดีๆของแต่ละคน

     วันนี้เป็นวันศุกร์ วรรณ และไข่มุกจะต้องเข้าค่ายนักเรียนใหม่ของ โรงเรียน แต่ก่อนอื่่น พวกเธอก็ต้องเรียนให้หมดวันซะก่อน วิชาภาษาไทย "ให้นักเรียนแต่งนิทานโดยมีคำไม่ประวิสรรชนีย์ 12 คำ" ตายจริง แล้วพวกเธอจะทำได้มั๊ยนี่ เธอพยายามบอกครูว่ามันยากไป คุณครูสุดสวยจึงยอมใจอ่อน ให้ทำเป็นคู่ ส่งวันจันทร์คะนะนักเรียน ทันทีที่ครูเดินออกจากห้องไป ความทรงจำที่ต้องแต่งนิทานของทั้งคู่ก็เริ่มลืมเลือนจนกระทั่ง

     การเ้ข้าค่ายนักเรียนใหม่มาถึง กิจกรรมผ่านไปกิจกรรมแล้วกิจกรรมเล่า ความทรงจำเรื่องการบ้านข้อนี้ของทั้งคู่ก็ยังไม่กลับมา ทั้งๆที่ คู่อื่นเขาเสร็จกันไปหมดแล้ว "นักเรียน พอทานอาหารว่างเสร็จก็ขึ้นไปอาบน้ำ แปรงฟัน เตรียมตัวนอนได้แล้วนะคะ" 

    หลังจากกินอาหารว่าง(มาม่า)เสร็จ พวกเธอก็รีบวิ่งขึ้นไปอาบน้ำ(เดี๋ยวไม่มีห้อง) ตอนอาบน้ำ ทันทีที่น้ำที่สุดแสนจะเย็น(ที่ทำน้ำอุ่นซักนิดก็ไม่มี)ทั้งสองก็นึกขึ้นได้แล้วอุทานออกมาพร้อมกันว่า "ตายแล้ว เรียงความ" คนที่รอใช้ห้องน้ำอยู่ข้างนอกตกใจกันไม่น้อย พอพวกเธอออกมาปูที่นอน จึงมาช่วยคิดกัน "เอาเป็นนิทานแบบไหนดีอ่ะ แฟนตาซี เกาะเวทมนต์อะไรประมาณนั้นเหรอ"วรรณเสนอ "อืม ไม่รู้สิ แต่ก็โอเคนะ"มุกบอก "คิดถึงแพนอ่ะ ฮือออ ถ้าแพนอยู่นะ เค้ากับแพนคงช่วยกันอู้งานแล้ว คิดถึงแพนนน" มุกเริ่มพร่ำ"พอเลย นอนกันเถอะ"วรรณบอก เเล้วพวกเธอก็สวดมนต์แล้วค่อยๆล้มตัวลงนอน

    "เอาไงดี..."วรรณพูดไปโดยไม่รู้เลยว่า คุณไข่มุกนั้น ได้หลับไปเรียบร้อยแล้ว เอ ใครน้า บอกว่าจะโต้รุ่ง แล้ววรณก็ัยังคงพูดต่อไป "ดินแดนในเทพนิยาม ที่แสนสงบสุข ผู้คนเป็นมิตรต่อกัน ดินแดนที่แสนสวยงามอุดมสมบูรณ์ไปด้วยธรรมชาติต่างๆ..."ดินแดนนี้ยังไม่ทันเป็นรูปเป็นร่าง วรรณก็หลับตามไข่มุกไปซะแล้ว.........

     แล้วพวกเธอก็เข้าสู่ฝันไปเลย จิตใต้สำนึกของทั้งคู่ที่รู้สึกคิดถึงเพื่อนในกลุ่ม Basaz มาก และด้วยความที่หมกมุ่นกับการบ้านภาษาไทยของพวกเธอ ทำให้ความฝันของพวกเธอ กลายเป็นเรื่องที่ผสมปนเปกันระหว่างเรื่องการบ้านกับเรื่อง Basaz
     ภายในจิตใต้สำนักของพวกเธอทั้งคู่ มีอยู่สองเรื่องเหมือนก่อนอนนั่นแหละ แต่ก็รู้กันอยู่ ในฝันเราสามารถทำได้มากกว่าเรื่องจริงหลายอย่าง จิตของพวกเธอจึงกำหนดให้เรื่องสองเรื่องนี้มารวมกัน...
     Basaz ไปโผล่ที่ดินแดนแห่งหนึ่ง ที่เราไม่รู้จะอธิบายว่า...ที่นี่ที่ไหน

Basaz

Basaz ขอเสนอตอน...Basaz ลุคใหม่ๆ

อย่างที่เรารู็กันว่าตอนนี้ Basaz ขอเราก็ได้เรียนจบชั้น ป.6 แล้ว แล้วทุกคนก็สอบเข้า ม.1 ได้เเล้วด้วย ลุคของ Basaz จึงดูเปลี่ยนไป จากเด็ก ป.6 กลายมาเป็นเด็ก ม.ต้น หึๆ ถึงอีกไม่กี่วันทุกคนจะได้ชุดนักเรียนใหม่แล้วก็ตาม เราก็ยังคงภูมิใจกับชุดเก่าของเราเหมือนเดิม พวกเราจึงนัดดูหนังกัน ชุดที่ใส่ก็ไม่มากไม่มาย ก็แค่ใส่ชุดนักเรียน แต่ต้องเป็นชุดที่ให้เพื่อนๆเขียนให้ก่อนปิดเทอมนะ เอ่อ อันนี้ถ้าไม่ได้เห็นกันจริงๆอาจไม่รู้ว่า เราตั้งใจจะทำให้เสื้อเพื่อนเนี้ย ใส่ไม่ได้อีกเลยแน่นอน เพราะนอกจากจะเขียนเละแล้ว ยังมีข้อความล้อเลียนกันแบบเจ็บๆอีก แต่ช่างเหอะ เราไม่กลัวหรอก เพราะอย่างที่ไข่มุกบอก ไม่ต้องไปแคร์ใครหรอก ไม่มีใครรู้จักเรา ชื่อที่ปักอยู่ในชุดก็ไม่มี พวกเรา Basaz จึงพร้อมใจกันเดินเข้าซีคอนอย่างมั่นใจ หนังที่เราดู ไขุมุกเป็นคนเลือก นั่นคือหนังสามมิติเรื่อง "ไททานิค"นั่นเอง อันที่จริงเนี้ย แพนอยากดูฮังเกอร์เกมนะ แต่ไข่มุกอยากจะระลึกถึงวันครบรอบไม่รู้กี่ปีของ ไททานิค Basaz ทุกคนจึงต้องยอมเธอคนนี้ เรามาถึงก่อนหนังเริ่มไม่นานนัก พอซื้อป๊อบคอร์นเสร็จ เราจึงเข้าโรงหนังเลยผังการนั่งไม่มีอะไรมากเริ่มจาก ไข่มุก แพน วรรณ และหลิว แพนกับหลิวบอกว่าเคยดูแล้ว แต่ไข่มุกกับวรรณบอกยังไม่เคยดู แต่พอหนังเริ่มไปไม่เท่าไหร่ ไข่มุกก็เริ่มจำได้ว่าดูเเล้ว แพนเริ่มเซ็ง หนังเริ่มไปถึงกลางเรื่อง วรรณก็เริ่มจำได้เช่นกันว่าตนดูแล้ว แพนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย "สรุป Basaz ทั้งสี่คนต้องมาดูไททานิคอีกรอบทั้งๆที่ดูแล้วทุกคนเนี้ยนะ" แล้วฉากเด็ดก็มาถึง ฉากที่แจ็คกับโรสมายืนกางปีกอยู่ที่หัวเรือ มันทำให้แพนคิดอะไรออกว่า เราหน้าจะไปเที่ยวอีกซักรอบก่อนเปิดเทอมนะ แน่นอนล่ะ ที่ๆเราจะไปนั้นได้แก่ " ป้อมพระจุลฯนั่นเอง" ซึ่งจะมีสิ่งที่เรียกว่า "เรือรบหลวงแม่กลอง" จอดอยู่นั่นเอง แล้วก็คงเดาได้ว่า เราจะไปทำท่านั่นบนเรือลำนั้นกัน หนังฉายไปเรื่อยๆ ความซึ้งเริ่มครอบงำ Basaz เริ่มจากไข่มุกก่อนเลย เธอซึ้งไปกับหนังถึงขั้นร้องไห้ แ้ล้วหนังก็จบ เราไปเดินเ่ล่นกันอยู่ที่ซีคอนโดยใส่ชุดนักเรียนพวกนี้นี่แหล่ะ แล้วไม่รู้วันนี้เกิดซวยอะไรขึ้นมา ดันเจอพวกครูมาเที่ยวเหมือนกันซะังั้น เหอะคราวนี้ล่ะ หลบกันมันเลย แต่สรุป หลบไม่พ้น โดนชุดใหญ่เลย จากนัั้้นเราก็แยกย้ายกันกลับบ้าน และนัดว่าจะไปเที่ยวป้อมพระจุลฯในอาทิตย์ต่อไป

Basaz

Basaz ขอเสนอตอน...Basaz เรากลับมาเป็นเหมือนเดิม

หลังจากที่พวกเรา Basaz  ได้เรียนจบชั้น ป.6 แล้ว ปิดเทอมก็มาถึง ซึ่่่งปิดเทอมนี้เลวร้ายกว่าปิดเทอมไหนๆ เพราะว่าพวกเราต้องเร่งอ่านหนังสือ เพื่อที่จะสอบเข้าเรียนในชั้น ม.1 ในเดือนมีนาคม พวกเราตั้งใจทำข้อสอบกันมาก แต่ในที่สุด ทั้ง Basaz ก็มีโรงเรียน เรียนในชั้น ม.1 ภายในเดือนมีนาคมนี้ แล้วในปลายเดือนนี้ โรงเรียนจินดาพงศ์มีนัดกับนักเรียนทุกคน คือวันรับผลสอบนั้นเอง ทุกคนต่างก็ได้รู้ผลการเรียนของตนที่ตั้งหน้าัตั้งตาฝ่าด่านการบ้านเเละข้อสอบไปไม่รู้กี่รายการ ผลของแต่ละคนก็แตกต่างกันไป มีทั้งดีใจ เสียใจ หรือแม้กระทั่ง ไม่แคร์อะไรเลย เราลืมเล่าเรื่องไปว่า ก่อนปิดเทอมไ็นควา่มจริงหรือเปล่า แต่ที่รู้ๆแล่ะ คือ Basaz ทุกคนเชื่อ ครูบอกว่าอย่าบอกพวกน้องๆ เพราะเดี๋ยวเค้าจะกลัว ส่วนพวกเธอน่ะ เดี๋ยวก็จบและ ไม่ได้อยู่แล้วคงไม่กลัวนะ

ในวันรับผลสอบนี้ Basaz ได้นัดกันไปเที่ยวด้วยล่ะ เราขออนุญาต จากผู้ปกครอง และขออนุญาตมาค้างบ้านเพื่อนด้วย(ไม่รู้ว่าอนุญาตได้ไง) เพราะจริงๆแล้วพวกเรานัดกันมาเพื่อที่จะเล่นเกมที่เรียกว่า "เกมช่อนวิญญาณ" เป็นเกมที่แพนได้ยินมาจากอินเตอร์เน็ต วิธีการเล่นก็คล้ายๆกับ ผีถ้วยเเก้ว คือ เราจะมีกระดานอันหนึ่ง(เหมือนที่เล่นผีถ้วยแก้ว เราจะถามวิญญาณทีี่มาเล่นกับเราไปเรื่อยๆ แค่สามคำถาม พอถึงคำถามที่สี่ ซึ่งเป็นเลขที่ไม่เป็นมงคลในทางจีน เราจะถามว่า "เริ่มเล่นกันเลย" ซึ่งถ้าเกิดว่าตอบ "ได้" แก้วจะยกขึ้นมา แปลว่าวิญญาณตนนั้นจะออกมาแล้ว ซึ่งคำว่าเริ่มเล่นกันเลยนั้น สิ่งที่เราเล่นนั่นก็คือ เกมง่ายๆที่เด็ก ป ต้น หรือใครๆที่เล่นกัน นั่นคือเกมซ่อนแอบนั่นเอง กติกาคือ หลังจากที่วิญญาณตนนั้นออกมาก็จะนับ(เหมือนเกมซ่อนแอบธรรมดา)แต่นับโดยการหยดเลือด อีกกติกาหนึ่งที่ลืมบอก นั่นคือ จะเล่นอยู่ในตึกๆเดียวเท่านั่น และก็ห้ามซ่อนอยู่ในที่เดียวกันด้วย เพราะฉะนั้นเสียงหยดเลือดจะสนั่นไปทั้งดึก ทุกคนจะต้องวิ่งไปซ่อนตามที่ต่างๆภายในตึกนั้นๆ เหมือนเกมซ่อนหาทั่วไปๆ แต่ถ้าเกิดถูกวิญญาณตนนั้นหาเจอเท่านั้นล่ะ คุณก็จะต้องเป็นต่อจากเขา ฟังดูอาจจะธรรมดา แต่นั่นหมายความว่า คุณจะต้องเป็นวิญญาณแทนวิญญาณตนนั้นที่จะไปเกิดในทันทีที่หาคุณเจอ คุณจะต้องไปหาคนซักคนมาเล่นซ่อนหากับคุณต่อไปแล้วถึงจะได้ไปเกิด
คุณคงคิดว่า Basaz บ้าไปแล้วที่คิดจะเล่นเกมนี้ แต่ก็อย่างว่า ถ้าไม่บ้า และไม่ซ่าจริง ก็มาอยู๋กลุ่ม Basaz ไม่ได้หรอก แต่ถ้าคิดจะมาห้ามพวกเธอ มันก็ช่างสายไปเสียแล้ว ไม่ใช่ว่าพวกเธอตายแล้วนะ แต่เธอกำลังเริ่มถามคำถามแรกเเล้ว พวกเธอใช่ตึกเรียนของพวกเธอเอง โดยตั้งวงกันในห้อง ป6/1 ของพวกเธอเลย พวกเธอถามว่า "คุณชื่ออะไร" เธอตอบว่า "มิน" แพนรู้สึกคุ้นๆกับชื่อนี้ยังไงก็ไม่รู้ คำถามต่อไป "คุณอายุเท่าไหร่" เธอตอบว่า "12" คงเป็นอายุตอนที่เธอตาย  คือถามสุดท้าย "คุณเรียนอยู่ที่ไหน" เธอตอบว่า "จินดาพงศ์"  คำตอบสุดท้ายนั้นทำให้ทุกคนขนลุกสู้ โดยเฉพาะแพน ที่รู้สึกคุ้นตั้งแต่ มิน แล้ว ในที่สุดแพนก็จำได้ เธอเป็นรุ่นพี่ของพวกเรา ที่เคยมาเล่นกับแพนตอนเด็กๆ และคาดว่าเธอได้เล่นเกมนี้เมื่อตอนที่จบจาก ป 6 แล้วกลับมา และที่สำคัญที่สุดคือ เธอเล่นเกมนี้ไม่สำเร็จ จากทีชิลๆก็กลายเป็นหวาดผวาและสะพลึงกลัว แทบจะไม่มีใครกล้าถามคำถามสุดท้าย แต่แพน ผู้ซึ่งเคยมีความรู้สึก(แม้แต่กลัว)ก็เริ่มถามคำถามสุดท้ายขึ้น "เริ่มเล่นกันเลย" และคำตอบที่ทุกคนไม่ปราถนาก็มาถึง "ได้"  "โอ้ เวรกรรมแล้วมั๊ยล่ะ เรามาเล่นเกมนี้กันทำไมเนี้ย"วันบ่น "อีแพน"ไข่มุกตอบ เลือดหยดเเรกหยดลงมาใส่หัวหลิว ทุกคนกริ๊ดร้องกันดังตึก แล้วก็รีบแยกตัวออกไปซ่อนในแต่ละที่
แพนไปแอบในห้อง ป5/2 ซึ่งอยู่ข้างห้องน้ำชั้นสองเธอซ่อนตัวอยู่ที่ใต้โต๊ะครู อยู่ดีๆเธอก็ได้ยินเสียง กึก กึก กึก เธอนึกว่าคราวนี้จะต้องตายแล้วเพราะมินต้องตามมาเจอแน่ๆ แต่กลับไม่ใช่ มันเป็นวิญญาณที่สิงสถิดอยู่ในห้อง ป5/2 แม้ความกลัวจะครอบงำเธอเท่าใด แต่ด้วยสัญชาตญาณ แพนจึงมองตามเสียงขึ้นไป สิ่งที่แพนเห็นนั้นเธอไม่สามารถอธิบายได้จริงๆ ว่ามันคืออะไร มันน่าจะเป็นร่างของผู้หญิงที่ซีดมากจนแทบเห็นกระดูกผมเผ้ารุงรังยาวปกปิดใบหน้า ร้องโอดครวนถึงความเจ็บปวด มันทำให้แพนถึงกับช็อก เพราะนอกจากรูปร่างจะไม่น่าอภิรมย์เอามากๆ ร่างนั้นยังเกาะอยู่บนเพดานด้วย จากคนที่ไม่เคยมีความรู้สึกกลัวใดๆ กริ๊ดอะไร ไม่เคย เธอก็ร้องกรีดออกมาอย่างสุดกำลัง เสียงที่ดังสนั่นไปทั้งดึกของแพนเกือบจะกลบเสียงหยดเลือดไปเเล้ว ทำให้หลิวทีท่กำลังวิ่งลงไปซ่อนข้างล่างตกใจเสียหลักตกบันใดและสลบไปครู่หนึ่ง วันที่วิ่งลงไปซ่อนในห้อง ป 2/1 ก็ตกใจไม่แพ้กันแต่สิ่งที่ทำให้เธอตกใจยิ่งกว่านั้นคือ ปากกาไวท์บอร์ดในลิ้นชักโต๊ะครูมันลอยขึ้นมา แล้วก็เขียนบนกระดานเป็นสีเลือดว่า " เธอ ตาย แน่ " เธอตกใจมากและรีบสวดมนต์ทันที ตอนนั้นสวดผิดสวดถูกไม่มีใครรู้ ปากกาด้ามนั้นยังคงเขียนข้อความนั้นต่อไปจนเต็มกระดานไปหมด พอหมดกระดานก็เขียนที่ผนังห้องจนเต็ม วันเริ่มทนไม่ไหว วิ่งออกจากห้องเเละปิดประตูอย่างแรง ไข่มุก ซึ่งไปแอบที่ห้อง ป6/3 ซึ่งไม่ห่างจาก ป6/1 เท่าไหร่และเฝ้าฟังเสียงเลือดหยดมาระยะหนึ่งเสียงนั้นก็หยุดไป...แปลว่า มันเริ่มหาแล้ว
ไขุมุกรู็สึกถึงความวาบหวิวที่ผ่านห้อง ป6/3 ของเธอไป เธอถอนใจไปเฮือกหนึ่งด้วยความสบายใจ แต่ก็แปลกใจว่า ทำไมมันถึงไม่หาห้องเธอ สาเหตุน่าจะมาจากเสียงปิดประตูที่ดังมากของวัน
หลิวตื่นมาด้วยความสะลึมสะลือ แล้วก็พบว่าตนเองอยู่ในห้อง ป3/3 ห้องริมซ้ายสุดของชั้นสอง เธอไม่รู้เลยว่ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง เพราะเธอจำได้ว่าตอนนั้นตกบันไดลงมาแล้วก็จำอะไรไม่ได้แล้วแต่ที่แน่ๆ สิ่งที่เธอเห็นและไม่อยากจำได้ตอนนี้คือสภาพห้อง ป3/3 ที่โทรมและเต็มไปด้วยฝุ่นอย่างนี้ หลิวพยุงตัวเองลุกขึ้น แต่ดูเหมือนจะไม่ได้เพราะมีมือลึกลับที่เย็นๆซีดๆ และเปรอะไปด้วยเลือดมาฉุดขาเธออยู่หลิวพยายามดึงขาของตัวเองออกมา ขาเธออกมาจริงๆ แต่สิ่งที่ไม่พึงประสงค์หลุดออกมาด้วย แขนที่ทั้ง ซีด เย็น และเปรอะไปด้วยเลือดนั้นหลุดตามเธอมาด้วย หลิวกรี๊ดไม่ออกเหมือนเสียงหายไปจากลำคอ ส่วนไข่มุก ที่นึกว่าเธอจะรอดซะแล้ว ซึ่งเธอคิดผิดถนัด เพราะอยู่ดีๆเธอก็ได้ยินเสียง กึก กึก กึก ที่หน้าต่าง เธอจึงันไปมองหน้าต่าง บานนี้กำลังเปิดออก เธอค่อนข้างกลัว ค่อยๆเดินไปปิดหน้าต่าง พอเธอเดินไปถึงเธอก็เห็นเด็กผู้ชาย ยืนอยู่ตรงระเบียง เขากระโดดลงไป ไชุมุกตกใจมาก แต่ที่ตกใจมากกว่านั้นคือเขาปีนกลับขึ้นมาแล้วโดดลงไปใหม่ ไข่มุกกรี๊ดสุดชีวิต จนดังไปทั่วโรงเรียน(เธอกรี๊ดเก่งอยู่แล้ว) เสียงกรี๊ดที่ไล่มาเป็นอันดับของแต่ละคนที่ทำให้มินเกือบรู้เลยว่าใครอยู่ที่ไหน เวลาใกล้จะเที่ยงคืน Basaz  ได้เล่นเกมซ่อนวิญญาณมาเกือบครึ่งทางแล้ว Basaz แต่ละคนที่อยู่แต่ละจุดของอาคาร 6  เริ่มคิดถึงการจบเกม โดยวิธีก็ไม่ยาก โดยทุกคนจะต้องกลับไปยังจุดเดิม ต้องจับแก้วให้ครบสี่ทิศ แล้วถามว่า "หาพวกเราเจอมั๊ย" ถ้าตอบว่าเจอ วิญญาณที่เจอนั้นจะเอาคนที่เจอไปเป็นวิญญาณแล้วหาเด็กรุ่นต่อไปมาเล่นแทน แต่ถ้าตอยลบว่าไม่เจอ จัถามต่อว่า "เลิกเล่นกันเถอะ" ปกติต้องตอบว่า "ใช่" แต่ถ้าตอบว่า "ไม่" ก็แล้วแต่เวรกรรมของผู้เล่นแล้วกัน ตอนนี้เราคิดไปถึงการจบเกม และวิ่งไปของขมาที่ศาลพระภูมิ และแม้ความคิดของพวกเธอจะกลับบ้านแล้ว แต่ยังไงพวกเธอก็ยังอยู่ที่โรงเรียน มินลงมาหาที่ชั้นสอง ผ่านห้อง ป.3/3 ไปแล้ว จึงเหลือแค่แพนและวันที่ยังหายใจรดต้นคออยู่ การเล่นซ่อนหาของมินนั้น จริงๆควรจะเจอไข่มุกเป็นคนเเรก แต่ดูเหมือนมินจะตั้งใจเจอแพนก่อน มินเดินไปหยุดที่ห้อง ป.5/2 ประตูค่อยๆเปิดขึ้น ภาพที่แพนเห็นนั่นคือ เด็กผู้หญิงคนนึง ใส่เสื้อนักเรียนแขนยาว ไม่สิ มันเปื้อนเลือดจนแทบไม่เห็นสีขาวแล้ว เท่านั้นยังไม่พอเสื้อสีแดงที่ว่านั้นยังขาดแหว่งไม่เป็นเป็นชิ้นดีอีก นี่ยังไม่บรรยายไปถึง มือ คอ และใบหน้าที่ซีดสุดๆจนแทบจะเห็นเส้นเลือดที่สุดแสนจะเย็นของเธอ ปากยิ้มยิงฟันกว้างด้วยชัยชนะ ดวงตาเบิกกว้างเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อผู้เล่นพร้อมพูดด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นว่า"ฉันเจอเธอแล้ว" แพนช็อคทำอะไรไม่ถูกจนต้องรีบสวดมนต์ใหญ่เลย แพนกลัวสุดจะทน กรีดร้องออกมาอย่างสุดชีวิตคล้ายกับเสียสติไปแล้ว หลิว มุก วัน ได้ยินเสียงนั้นก็ตกใจสุดฤทธิ์ไม่สนกฎของเกมแล้ว วิ่งตรงไปหาแพนที่ห้องป.5/2ทันที ภาพที่พวกเธอเห็นคือ แพนที่นั่งกอดเข่าตัวสั่นไปด้วยความกลัวที่มุมหลังห้องป.5/2 "มะ มัน จะ เจอ เค้า ละ แล้ว" แพนพูดด้วยความกลัว Basaz คึดถึงเรื่องที่เคยอ่านมา ที่บอกว่า "ถ้าคนไหนโดนวิญญาณหาเจอ  ตอนจบเกมจะต้องโดนวิญญาณที่อยู่ในแก้ว ยื่นมือออกมาดึงตนเข้าไป จากนั้น วิญญาณตนนั้นก็จะได้ไปสู่สุคติ" ถึงแม้พวกเธอจะกลัว แต่ Basaz ก็ตัดสินใจไปจบเกมที่ห้อง ป.6/1 จนได้
ทุดคนค่อยๆวางนิ้วลงบนแก้ว ทีละนิ้วๆ แล้วไข่มุกก็เริ่มถามด้วยเสียงสั่นเครือ "หาพวกเราเจอมั๊ย" แล้วแก้วก็ขยับ เ-จ-อ Basaz ทุกคนขนลุกซู่ด้วยความกลัว  แล้วในที่สุด ทุกๆคนใน Basaz ก็ได้เจอสิ่งที่กลัวมาตั้งนาน พวกเธอเห็นมือซีดๆจนเห็นเส้นเลือดเคลื่อนออกมาจากแก้วอย่างช้าๆ เอื้อมขึ้นมาจะคว้ามือแพน Basaz ทุกคนนั่งนิ่ง นึกว่าจะต้องเสียหัวหน้ากลุ่มไปแล้ว มือที่แสนจะซีดและเย็นเฉียบนั้นค่อยๆคืบมากาแพนทีละนิดๆจนกระทั่งถึงมือแพน Basaz ลุ้นสุดตัวจนไม่กล้าหายใจ ไข่มุกซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของแพนทนไม่ไหวดึงแพนไว้ วันและหลิวเห็นไขุ่มุกและแพนซึ่งท่าจะแย่แล้ว แรงของมินดึงแพนไว้มีมาก เพราะอยู่ที่นี่ประมาณ 10 ปีแล้ว แต่ที่เรารู้อยู่ เมื่อต้นเดือนที่ผ่านมา เรามีพิธี "อำลา อาลัย" ซึ่งมีการผูกสายสิญจน์จากคุณครูทุกๆคน(บางทีก็ผูกกันเองด้วย) แรงของเราจึงมากกว่า ดึงแพนกลับมาได้แล้ว พลังมันทั้งสองด้านปะทะกัน มันจึงผลักทกๆคนไปอยู่คนละด้านของโรงเรียน แต่มิน เธอไม่ได้ผิด เธอหาเจอแล้ว เพียงแค่เขาไม่ไปเอง เธอจึงได้ไปผุดไปเกิด Basaz กลับมารวมตัวกันที่ศาลพระภูมิเพื่อขอขมาลาโทษ จากนั้นพวกเธอก็แยกย้ายกันกลับบ้าน ถึงแม้เราจะกลับมาไม่เหมือนเดิม แต่ความสัมพันธ์ของพวกเราก็ยังคงเป็น Basaz เหมือนเดิม

Basaz

Basazขอเสนอตอน...Basaz อำลา อาลัย  

       หลังจากที่พวกเรา Basaz ได้ร่วมสร้างความทรงจำด้วยกันมาตลอด 1 ปี ในที่สุด Basaz ก็เรียนจบชั้นประถมศึกษาที่ 6 แล้ว ทางโรงเรียนจินดาพงศ์ของพวกเราก็ได้จัดงานอำลา อาลัย ให้กับนักเรียนชั้น ป.6 รุ่นที่ 20 อย่างพวกเรา

       เช้าวันที่ 5 มีนาคม 2555 วันจัดงาน ตอนเช้าจะมีงาน ปัจฉิมนิเทศ จากพระอาจารย์(เพื่อนครูเสก) อาจารย์จินดา อาจารย์เอก ลูกอาจารย์จินดา ปิดท้ายด้วยอาจารย์มนัส Basaz และนักเรียนคนอื่นๆ ต่างก็ได้ข้อคิดและคำอวยพรกันมากพอสมควร(เพราะปัจฉิมนิเทศกันานมาก ปัจฉิมและก็ปัจฉิมอีก) 9.00-11.35 น,

       พองานเสร็จเราก็ไปกินข้าวกันเลย และมื้อนี้ก็เป็นนอาหารมื้อพิเศษที่อาจารย์ใหญ่เลี้ยงนักเรียนชั้น ป.6 (ผัดมาม่า ไส้กรอก เฟรชฟราย ไก่ชุบแป้งทอด ไอศกรีม) เอ่อ รสชาติก็ไม่ได้ดีนักหรอก แต่ก็ดีกว่าอาหารปกติมาก พอกินอาหารและไอศกรีมเสร็จ ครูให้นักเรียนล้างหน้าแล้วก็มาทาแป้ง คุณแพนไม่รู้เป็นอะไร ขาวอยู่แล้ว โปะแป้งไปเยอะ ขาววอกเป็นผีเลย

       ก่อนเข้าพิธีเราต้องขอขมาลาโทษเจ้าที่เจ้าทางก่อนถึงสิ่งที่ล่วงเกินท่านไป แล้วจึงร่วมงาน งานนี้เป็นงานที่ซึ้งมาก มากจนทำให้ไข่มุกกับหลิวต้องร้องไห้  แต่แพนกับวรรณ ไม่รู้ว่าหัวใจของพวกเขาทำด้วยอะไร ไม่รู้สึกอะไรทั้งนั้น เฮ้อ ในที่สุด Basaz ก็เรียนจบ ป.6 ซะทีเนอะ หลังจากพวกเราได้ร่วมทุกข์ร่วมสุข และร่วมสนุกไปกันการสร้างความทรงจำดีๆตลอดมา และเวลาที่พวกเราไม่เคยคิดก็มาถึง เวลาที่ Basaz ต้องแยกจากกัน                 

       ไปในโรงเรียนมัธยมต่างๆ จากๆเพื่อน ป.6/1 จากๆครูทุกคน จากๆโรงเรียนจินดาพงศ์ แต่เราทั้ง 4 ก็จะเป็นเพื่อนกันตลอดไป แต่ความทรงจำของเรายังไม่จบหรอกนะ เพราะโรงเรียนจินดาพงศ์ยังจัดกิจกรรมส่งท้าย(จริงๆ)อีกอย่างหนึ่ง คือ “งานคืนลูกรักที่ฝากไว้” และงาน “จินดาพงศ์สัมพันธ์” ซึ่งมันก็เป็นงานสำคัญขอนักเรียนชั้น ป.6

Basaz

Basaz

Basaz ขอเสนอตอน... Basaz go to japan

หลังจากที่ ภาพยนต์เรื่อง Basaz@Hongkong เข้าฉายแล้ว ก็ประสบความสำรเจเป็นอย่างมาก และได้รางวัลไม่รู้กี่อย่าง จนได้เข้าชิงรางวัล หนังวัยรุ่นดีเด่นแห่งเอเชีย ที่จัดขึ้นที่ประเทศญี่ปุ่น Basaz จึงต้อง go to japan

“ 5 5 5 ได้ไปต่างประเทศอีกแล้ว”วันเพ้อ “แต่ก็ดีนะ อยากไปเที่ยวญี่ปุ่นมานานแล้ว" หลิวพูด หลังจากนั้นพวกเธอก็ย้ายกันกลับไปจัดกระเป๋า

ทันทีที่ Basaz ไปถึงญี่ปุ่น ทีมงานที่ไปกับพวกเธอบอกว่า พวกเธอมีเวลาเที่ยวญี่ปุ่น 3 วันก่อนวันประกาศรางวัล ข้าวเที่ยงวันนั้นพวกเธอไปกินซูชิสายพานกันที่ร้านซูชิแห่งหนึ่ง แต่ด้วยความที่คนญี่ปุ่นพูดภาษาอังกฤษได้ไม่ชัดเอามากๆ จนทำให้ไข่มุกเกือบของขึ้น แต่ต้องยอมรับเลยว่าอาหารในมื้อนี้รสชาติดีมาก

จากนั้นพวกเธอก็ไปขึ้นภูเขาไฟฟูจิโดยการขึ้นกระเช้า พวกเธอขึ้นไผถึงจุดชมวิวของภูเขา Basaz ก็ตะโกนออกไปว่า “ถึงญี่ปุ่นแล้วโว้ย” แล้วต่อจากนั้น ขณะที่ Basaz คนอื่นๆไปซื้อของฝากในร้านขายของที่ระลึกบนภูเขา หลิวก็แอบนคิดถึงเด็กหนุ่มชาวฮ่องกง เธอจึงตัดสินใจผ่ายรูปแล้วเอาขึ้น facebook ทันที เพราะมันเป็นทางเดียวที่จะสื่อสารกับเขา

หลังจะลงจะภูเขาแล้ว Basaz ก็ไปพิพิธภัณฑ์ กลางแจ้ง ฮาโกเน่ ซึ่งสวยเป็นอย่างมา Basaz ทั้งกลุ่มจึงเกิดอาการบ้ากล้องเป็นอย่างมาก เย็ยวันนั้น Basaz ไปกินราเม็นที่ร้านแห่งหนึ่ง แต่พวกเธอกลับหาร้านไม่เจอเพราะแผนที่ในรถไฟใต้ดินมันวกวนเป็นอย่างมาก แต่ในที่สุดพวกเธอก็หาพวกเธอก็หาร้านราเม็นที่เคยออกทีวีแชมป์เปี้ยนจนได้ ทุกคนจึงอิ่มอร่อยกันทั่วหน้า จากนั้นพวกเธอก็กลับไปพักที่โรงแรม 5 ดาว ในเวลา 23.00 น (ในเวลาไทย 21.00 น ก็ไม่ตึกมากนะ มันเป็นเวลานอนของพวกเธอเลยแหละ) แล้ว Basaz ก็หลับไป

ตอนเช้า หลังจากทาน Breakfast ที่โรงแรมเสร็จแล้ว Basaz ก็คิดจะไปสวนสนุกซาลีโอแลนด์ เพื่อไปซื้อของน่ารักๆไปฝากเพื่อนและครูที่โรงเรียน แม้ของที่นี่จะแพง แต่พวกเธอก็เข้าใจว่าถ้าพวกเธอไปซื้อที่ดิสนีย์แลนดมันจะแพงกว่านี้ Basaz จึงตัดสินใจซื้อยกโหล เพราะเพื่อนและครูของพวกเธอมีอยู่ อืม ก็เยอะพอสมควรนะ พอซื้อเสร็จก็จัดการ ก็สั่งให้เขาเอาไปส่งที่โรงแรม 5 ดาว ในห้องของพวกเธอ กิจกรรมต่อจากนั้นเป็นอะไรที่เรียกว่ามันมาก เพราะพวกเธอไปถ่ายรูป เล่นเครื่องเล่น ชมพาเร็ต ฯลฯ แต่อาหารมื้อนี้ออกจะแปลกไปหน่องนะ เพราะพวกเธอกินแฮมเบอร์เกอร์แล้วก็กลับไปพักที่โรงแรมเช่นเดิม

เช้าวันรุ่งขึ้น Basaz เริ่มเบื่ออาหารที่โรงแรม จึงไปซื้อข้าวปั้นสามเหลี่ยมที่มินิมาร์ทมากิน แพนกับหลิวกิน แซลมอนมายอง ส่วนไข่มุกกับวันกินทูน่ามายอง ซึ่งมันอร่อยมากเลยทีเดียว จากนั้นก็มุ่งหน้าสู่ดิสนีย์แลนด์ทันที

พอมาถึง พวกเธอโชคดีมากที่ได้ดูดิสนีย์พาเร็ตตั้งแต่มาถึง พวกเธอจะอยู่ที่นี่แค่ครึ่งวัน จึงดูพาเร็ตไม่จบ และไปถ่ายรูปเล่นเครื่องเล่น และอีกมากมายตามสูตร พอประมาณเที่ยง Basaz ก็มุ่งหน้าเข้าสู่วัดอาซากุสะ(ที่มีโคมสีแดงอันใหญ่เป็นสัญลักษณ์) ซึ่งที่นั่นมีของขายมากมาย Basaz ซื้อทาโกะยากิ กับโอโคโนมิยากิมากินเป็นอาหารเที่ยง จากนั้นก็เข้าไปไหว้พระ และสูดควันธูป ที่ว่ากันว่าสูดแล้วจะโชคดี จากนั้น Basaz ก็ต้องกลับไปที่โรงแรมเพื่อร่วมงานประกาศรางวัล แล้วเวลาเริ่มงานก็มาถึง ไม่อยากเชื่อเลยว่า Basaz หลับตั้งแต่เริ่มงานจนเกือบจบงาน(ฟังก็ไม่รู้เรื่อง แถมรางวัลยังอยู่รายการสุดท้ายด้วย ขอหลับหน่อยไม่ได้รึไง)และนาทีระทึกก็มาถึง “และรางวัลหนังวัยรุ่นยอดเยี่ยมเเห่งเอเชียได้แก่ หนังเรื่อง Basaz@hongkong ครับ”(แปลแล้ว)

เช้าวันรุ่งขึ้น Basaz ก็นั่งเครื่องบินกลับประเทศไทยโดยสวัสดิภาพ และได้หอบความภาคภูมิใจและความสำเร็จกลับไปด้วยเช่นกัน

Basaz

Basaz ขอเสนอตอน... Basaz@Hongkong

หลังจากที่ภาเรียนที่1 ได้จบลงไปแล้ว Basaz ของเราก็ได้ส่งเรียงความประกวดเรื่อง “Basaz@Hongkong” จนได้รางวัลชนะเลิศ และได้ไปเที่ยวที่ประเทศฮ่องกง แต่มีข้อแม้อยู่ว่า พวกเธอต้องทำตามเรียงความที่พวกเธอเขียนทุกอย่า งทำให้ Basaz ถึงกับเครียด เพราะพวกเธอใส่อารมณ์ลงไปเต็มที่ในการเขียนเรียงความเรื่องนี้ หลังจากนั้น 1 สัปดาห์ พอพวกเธอดูผลซ่อมเสร็จ Basaz ก็รีบมาที่สนามบินทันที

ทันทีที่มาถึง ทั้งนักข่าว ทีมงาน และแฟนคลับมากันเต็มไปหมด พวกเธออึ้ง และปลื้มปิติมาก หึ ดีใจไปเถอะ เพราะต่อจากนี้จะไม่มีอีกแล้ว ผู้กำกับอธิบายถึงบท และทีมงานที่จะติดตามพวกเธอไปทุกที่ ยกเว้นห้องนอน และพวกเธอจะต้องจำเรียงความที่พวกเธอแต่งให้ได้ การแสดงจะได้เป็นไปอย่างแนบเนียน

พอพวกเธอถึงฮ่องกง ไฟ้ดินก็ช่างไม่เป็รใจ ฝนตกลงมาพักใหญ่ ตามที่เรียงความบอกไว้ พวกเธอต้องไปตามรอยละครหยกลายเมฆ(โฬม-เจนี่) Basaz ทุกคนไม่เคยเรียนภาษาจีน “หลิว” หน่วยกล้าตายจึงต้องเป็นผู้รับผิดชอบในเรื่องอาหารการกิน หลิวต้องใช้ภาษาใบ้ ซึ่งตัวเองก็ไม่เคยเรียนมาเหมือนกันในการสื่อสาร อาหารมื้อนี้จึงเป็นมื้อนี้จึงเป็นอาหารมื้อแรกที่น่าประทับใจจริงๆ สถานีต่อไป “เดอะพีค”

พวกเธอต้องนั่งรถบัสจนขึ้นไปถึงเดอะพีค “ถึงฮ่องกงแล้วโวย----" พวกเธอตะโกน ทีมงานต่างก็งงไปตามๆกัน “แหม นอกบทนิดหน่อยไม่เป็นไรหรอกพี่”วันบอก ต่อจากนั้น พวกเธอก็ไปกินติ่มซำเป็นอาหารเย็น เนื่องจาก Basaz ไม่อยากจะกินอาหารที่สุดแสนจะประทับใจเหมือนตอนกลางวัน จึงโหวดให้หัวหน้สกลุ่ม “แพน” เป็นผู้พูดแทน ซึ่งพูดได้เลยว่าอาหารแปลกตาเป็นอย่างมาก จากนั้นพวกเธอก็ไปเอฟเวอร์นิวออฟสตาร์สถานที่ชมการแสดงไฟ--------------   

มันเป็นการแสดงริมน้ำ และเนื่องจากคนเยอะมาก เบียดกันไปเบียดกันมา Basaz ทั้งกลุ่มก็ตกลงไปในน้ำ ทีมงานต่างตกใจกันยกใหญ่แล้วรีบโยนห่วงยางให้ Basaz เกาะทันที หลังจากขึ้นมาจากน้ำได้แล้ว Basaz ก็กลับไปพักที่โรงแรม “อายมากเลยว่ามั๊ย”ไข่มุกบ่น “ดูดิ การบ้านปิดเทอมก็ยังไม่เสร็จ”วันพูดพรางขอเพื่อนลอก ปรากฎว่า Basaz ทั้งกลุ่มยังไม่มีใครทำการบ้านปิดเทอมเสร็จเลย มันจึงทำให้ความคิดดีๆ(แกมชั่ว)ของพวกเธอบังเกิด Basaz ไปเคาะประตูห้องทีมงานและขอให้พวกเขาช่วยทำการบ้านให้ โดยการชมว่าพี่คนนี้เก่งคนนั้นสวยคนโน้นฉลาด ทีมงานจึงยอมทำการบ้านให้พวก Basaz จนเสร็จ ในคืนนั้นพวกเธอจึงนอนหลับอย่างสบายภายในโรงแรมห้าดาวสุดหรูในเกาะฮ่องกง พร้อมกับฝันหวานว่าพรุ่งนี้เช้าจะกินอะไรดี(ที่ไม่ใช่อาหารที่มาจากน้ำพักน้ำแรงของแพนและหลิว)

ตอนเช้า หลังจากทาน Breakfast ที่โรงแรมเสร็จ Basaz ก็เที่ยวต่อ วันนี้ Basaz จะไปนั่งรถรางเที่ยวรอบเกาะฮ่องกง ระหว่างทางไปสถานีรถราง มีสิ่งที่ไม่น่าเชื่อบางอย่างเกิดขึ้นกับหลิว คือ มีเด็กหนุ่มชาวฮ่องกงมาจีบเธอเป็นภาษาจีน หลิวงงเป็นอย่างมาก หลังจากปรับความเข้าใจกับหนุ่มคนนั้นได้แล้ว เขาก็อาสาพา Basaz นั่งรถรางเที่ยว วันนี้เรียกได้ว่า เป็นการท่องเที่ยวที่ดีที่สุดในทริป เพราะไม่มีอุบัติเหตุหรือความเข้าใจผิดกัน (ส่วนเรื่องบทน่ะ ลืมมันไปเสียเถอะ ตอนนี้เราต้องการความเป็นธรมชาติ) วันนี้จบอย่างมีความสุขกันทุกฝ่าย Basaz ก็กลับไปที่โรงแรมเหมือนเดิม  “เฮ้อ ลืมเรื่องของฝากให้คนอื่นไปเลยเนอะ”แพนพูด คำพูดนั้นทำให้ Basaz ตัดสินใจออกไปหาของฝากในกลางค่ำคืน เพราะรู้ดีว่า การไปดีสนีย์แลนด์วันพรุ่งนี้มีแต่ของแพง พวกเธอซื้อฝากคนอื่นใลงแน่นอน

ในวันนี้ Basaz ตัดสินใจแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ หลิว-ไข่มุก แพน-วัน ทีมแรกจะไปเล่นเครื่องเล่นทุกอย่างที่ได้ชื่อว่าเสียวที่สุดของที่นี่ ส่วนทีมที่สอง แพนจะไปหาซื้อตุ๊กตาไปแรดฝากใครบางคนที่เมืองไทย(เมื่อวานหลง)

หลิวกับไข่มุกค่อนข้างมันสุดเหวี่ยงกับเครื่องเล่น แต่แพนกับวันน่ะสิ กลับหาร้านขายตุ๊กตาไม่เจอ ทั้งๆที่มันอยู่หน้าทางเข้า พวกเธอจึงตัดสินใจมารวมตัวกับหลิวและไข่มุกที่อาการตอนนี้แทบจะอวกแล้วเมื่อโดนรถไปเหาะสุดเสียวที่ดีสนีย์แลนด์เหวี่ยง cut!----------------- ในที่สุดภาพยนต์เรื่อง Basaz@Hongkong ก็ถ่ายจบ พวกเธอออกมาจากดีสนีย์แลนด์แล้วก็ตรงไปที่สนามบินเพื่อเดินทางกลับประเทศไทยโดยสวัสดีภาพ หลังจากนั้น ภาพยนต์เรื่อง Basaz@Hongkong ก็เข้าฉายในโรงภาพยนต์

Basaz

Basaz ขอเสนอ ตอน... Basaz @ ค่ายพุทธบุตร

ในตอนเช้า ณ วัดยาง มีพิธีเปิดการเข้าค่ายพุทธบุตร ซึ่งไม่น่าเชื่อเลยว่า การจักกลุ่มของคุณครูไม่สามารถทำให้พวกเธอแยกจากกันได้เลย เพราะ Basaz ทั้งกลุ่มได้อยู่กลุ่มเดียวกันเลย ( เอ่อ มันก็ต้องมีสลับบ้างอะไรบ้างอะนะ) วันที่ 1 ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

มาถึงวันที่ 2 กิจกรรมในค่ายก็ค่อนข้างจะทรหดไปนิดนึง วิ่งติดดาว ทำของหายติดดาว คุยติดดาว เล่นโทรศัพท์ติดดาว (พูดง่ายๆ  ถ้าเอา Basaz ทั้งกลุ่มมาเรียงกัน จะเห็น ดาวทั้งระบบสุริยะเลย) แต่มีอย่างหนึ่งที่ปลื้มเป็นอย่างมากก็คือ “อาหาร” มันช่างจะอร่อยกว่าอาหารโรงเรียนเป็นไหนๆ พอตกกลางคืน หลิวเกิดอาการนอนไม่หลับจึงปลุกสมาชิก Basaz ขึ้นมา คุยกันอย่างสนุกสนาน และดังจนครูกาญจน์ทนไม่ไหว ตื่นขึ้นมาแล้วไล่ให้ Basaz ไปนอนหน้าเมรุ

มันก็อยู่แล้วแหละใน Basaz ไม่มีใครนอนหลับเลย พวกเธอไม่ได้กลัวผีเท่าไหร่หรอก แต่เพราะพวกเธอยังคุยค้างเอาไว้ เมื่อลับตาครูกาญจน์ Basaz ก็รีบคุยกันต่อทันที แต่ยังพูดกันได้ไม่กี่ประโยค เสียงหมาหรก็ดังขึ้น เป็นเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ของไข่มุกนั่นเอง “มุก หลายครั้งแล้วนะ โทรศัพท์แกแ”แพนบ่น “ก็กลัวประตูมิติจะเปิกอีกหนิ ก็เลยเปลี่ยนเสียง” มุกตอบพรางรับโทรศัพท์ แม่ของเธอโทรมานั่นเอง หลังจากมุกจัดการกับแม่ได้แล้ว Basaz ก็เริ่มคุยกันต่อทันที จนกระทั่งถึงเวลาเที่ยงคืน ผีที่สิงสถิตอยู่ในกระดูกของตัวเองก็ตื่นขึ้นมา แล้วมารวมกันที่หน้าเมรุ(ที่ๆBasazคุยกันอยู่) ผีพวกนั้น ไม่ได้หลอกเด็กมานานแล้ว จึงคิดจะไปหลอกพวกเธอ แต่พวกเธอไม่รู้ว่าผีพวกนั้นเป็นผี จึงคุยกับผีพวกนั้นอย่างสนุกสนาน จนตีหนึ่ง ผีพวกนั้นกลับกระดูกไปอย่างไร้ร่องรอย ทำเอาBasaz อึ้ง และสลบไปตามๆกัน

ตอนเช้า ครูกาญจน์มาปลุกให้พวกเธอไปแต่งตัวและเข้าร่วมพิธีปิด ไม่มีใครรู้เรื่องเมื่อคืนแน่ๆ ผีที่ชาวบ้านต่างก็มาขอหวยขอขมากัน บอกว่าเหี้ยนบอกว่าดุกัน Basazเคยร่วมวงเมาท์กับเค้ามาแล้ว หลังจากจบพิธีปิด ทุกคนก็แยกย้ายกันกลับบ้านของตนเอง

ตัวละครรับเชิญ

ครูกาญจน์ กนกกาญจน์

ผีในกระดูกทั้งหลาย

สรุป

หลังจากพวกเธอกลับจากค่ายพุทธบุตรพวกเธอมีเวลาเรียนอีก 1 สัปดาห์ก่อนสอบปลายภาค เป็นบุญอีกที่ ในการสอบ Basaz นั่งเรียงกันเป็นแถว แต่แหมโดนดุกันยกใหญ่เลยโดยเฉพาะ แพนกับไข่มุก พวกเราว่า 2 คนนี้เนียนแล้วนะ ทำไมน้า ครูดุเอาดุเอา ต่อจากนั้นก็ปิดภาคเรียน

Basaz

Basaz  ขอเสนอ ตอน... Basaz in the mirror

ในเวลาพักกลางวัน ไข่มุกมาเล่าให้ชาว Basaz ฟังว่าเมื่อวานเธอไปดูละครเวทีเรื่องทวิภพมา ขณะที่ไข่มุกกำลังเล่าอยู่นั้น วรรณก็วิ่งเข้ามา “นี่ ทุกคน เค้ารู้แล้วล่ะ ว่าปีนี้เราจะไปทัศนศึกษาที่ไหน” วันบอก “ที่ไหนล่ะ” แพนถาม “ที่จังหวัดสุพรรณบุรี หมู่บ้านควายไทย แล้วก็ ตลาด 100 ปีสามชุก” วรรณบอก “ดูแต่ละที่สิ ดีๆทั้งนั้นเลยเนอะ”หลิวบอก

วันทัศนศึกษา ทุกๆคนเตรียมตัวกันมาอย่างดี ทั้งขนม โทรศัพท์ และหูฟัง พอถึงหมู่บ้านควายไทย ทุกคนก็สนุกกับ โชว์ที่เขาแสดง พอถึงเวลากินเข้ากลางวัน “นี่ครูจะให้พวกหนูกินข้าวกันที่นี่เหรอคะ” ไข่มุกโวย “ก็ใช่น่ะสิ” ครูกาญจน์ตอบ พวกเธอต้องกินข้าวในสถานที่ๆตลบอบอวนไปด้วยกลิ่นขี้ควาย ทำให้อาหารมื้อนี้พิเศษเป็นอย่างมาก หลังจากกินข้าวกลางวันเสร็จ พวกเธอก็มุ่งหน้าสู่ตลาด 100 ปีสามชุก

พอถึงตลาดสามชุก ครูกาญจน์บอกให้เวลานักเรียนเดินซื้อของกันตามสบาย อีก 45 นาทีเจอกัน Basaz เดินชมทั้งตลาด แล้วก็มาสดุดตาที่กระจกบานหนึ่ง พวกเธอขอให้น้อง ป.5 ถ่ายรูปให้ แล้วทำท่าเหมือนในละครเรื่องทวิภพ ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์ของไข่มุกก็ดังขึ้น “อยู่กันคนละภพ...” ในขณะเดียวกัน เด็ก ป.5 ที่ถ่ายรูปให้พวกเธอถูกรถมอเตอร์ไซค์เฉี่ยว น้องคนนั้นล้มมาชนพวกเธอ จริงๆมันจะเป็นเรื่องใหญ่ถ้าพวกเธอทำกระจกแตก แต่มันมีเรื่องใหญ่กว่านั้น คือ มันทำให้ Basaz หลุดเข้าไปในอดีตกาล********************

“นี่มันที่ไหนเนี้ย”แพนถาม “ถามโง่ๆ ดูชุดที่เขาใส่กันสิ”มุกบอก(ชุดที่พวกเธอใส่อยู่คือ ชุดพละเสื้อคอปกกางเกงวอร์ม) “หรือว่า เราจะข้ามภพมาเหมือนเมณี่”ไข่มุกบอก “ถ้าเป็นอย่างงั้นจริง เราจะกลับบ้านยังไงล่ะ”วันถาม “อืม ตามที่เค้าดูมานะ เราต้องไปที่บ้านคุณหลวง ไปที่กระจกนั่น แล้วรอให้ประตูมิติเปิด Basaz จึงตัดสินใจไปบ้านคุณหลวง

ในที่สุดBasaz ก็มาถึงบ้านคุณหลวง (ไข่มุกนำมา) แต่ในขณะนั้นเอง ที่บ้านคุณหลวงได้เชิญหมอดูมา และเขาบอกว่า คนที่เข้ามาใหม่จะนำความหายนะมาสู่ตัว(ผู้ที่นำหายนะมาก็คือคุณหลวงที่กลับมาจากราชกาล ส่วนหายนะก็คือขนมปังบูดที่อยู่ในกระเป๋าหลิว) Basazจึงถูกไล่ออกจากบ้าน ซึ่งทำให้ไข่มุกเจ็บช้ำน้ำใจเป็นอย่างมาก พอตกดึก Basazก็แอบปีนเข้าห้องคุณหลวงทางหน้าต่าง หลิวเป็นคนสุดท้าย เธอขึ้นมาอย่างทุลักทุเล และทำให้ขนมปังบูดในกระเป๋าเธอตก ซึ่งบ่าวในบ้านคุณหลวงที่กำลังหิวก็ช่างจะมาหยิบไปกินอย่างพอดิบพอดี แล้วท้องเสียหมดแรงไปตามๆกัน คุณหลวงไปเยี่ยมและตัดสินใจให้มาพักที่ห้องของคุณหลวงเอง(ที่ๆBasazอยู่ตอนนี้) ในขณะเดียวกับ Basazก็กำลังพยายามทำให้ประตูมิติเปิด ทั้งชนบ้าง วิ่งเข้าหาบ้าง จนไปชนโดนโทรศัพท์มือถือของไข่มุก เพลงประกอบละครทวิภพก็ดังขึ้น ประดูมิติจึงเปิด พวกเธอจึงกระโดดเข้าไปในนั้น

 Basaz กลับมายังปัจจุบันได้อย่างหวุดหวิดก่อนทที่คุณหลวงจะมาเจอ ในตอนนั้น ครูและเพื่อนต่างก็จะทิ้งพวกเธอแล้ว ดีที่มาทัน ไม่งั้นก็ติดอยู่ที่สามชุกไปตลอดนั่นแหละ

ตัวละครรับเชิญ

ครูกาญจน์ กนกกาญจน์

และตัวละครจากเรื่องทวิภพอีกมากมาย

สรุป

หลังจากกลับไปโรงเรียน Basaz ก็ต้องกลับไปทำรายงานในการไปทัศนศึกษาครั้งนี้ ที่พวกเธอจะจำไปอีกนาน

และใน 2 สัปดาต่อมา Basaz ก็จะต้องไปเข้าค่ายอบรมคุณธรรม จริยธรรม ค่ายพุทธบุตร 3 วัน 2 คืน ที่วัดยาง ใกล้โรงเรียนของพวกเธอ

Basaz

Basaz

    Basaz เป็นกลุ่มนักเรียนชั้น ประถมศึกษาปีที่ 6/1 โรงเรียนจินดาพงศ์ สมาชิก มีดังนี้ 1. หัวหน้า แพน ด.ญ. ฤทัยบุญ  2. ไข่มุก ด.ญ. กิรณา  3. หลิว  ด.ญ. ญาณิศา  4. วรรณ ด.ญ. วรรณ  พวกเธอเป็นเพื่อนที่ค่อนข้างจะสนิทกันมาก และได้ตั้งกลุ่มนี้ขึ้นมาอย่างเป็นเรื่องเป็นราวมาก ถึงขนาดมีบัตรสมาชิกกันเลยทีเดียว ในโรงเรียนพวกเธอก็มักจะทำอะไรร่วมกัน เช่น งานกลุ่ม(อยู่ด้วยกันงานก็ไม่ค่อยจะเสร็จเท่าไหร่) โรงเรียนจินดาพงศ์ของพวกเธอจัดกิจกรรมมากมาย ซึ่งทุกกิจกรรม พวกเธอก็ไปสร้างวีรกรรมเอาไว้ไม่น้อยเลยเช่นกัน